به حال خود بارها گریستم

اما..

اما نفهمیدم که کسی در آن سوی جهان از منِ تنها/تنها تر است...همدمش رب العالم است....

کاش به جای سپردن زندگی ام به کتاب تقدیر

به کلام خدا میسپردم این جان

و تنهایی خود را به یادش خالی می کردم.

در آن سوی جهان...

از همه بهم نزدیک تری

تو این همه ظلم و جفا

از مادرم مهربونتری

*
قربونت برم خدا

این همه لطف و کرم

پوشوندی این بدی

جلوی این بنی بشر

*
قربونت برم خدا

جز تو کسی رو ندارم

تو این زمان بی کسی

همه کَس من تویی.

پ.ن:می دونم هیچ قاعده ی شعری رو رعایت نکردم...همینطوری گذاشتم...ادامه مطلب و بخونین