سلام!
نمایش سه ساله ی ملکوتی یه نمایش مذهبی در حدود یک ساعته که در مورد شهادت حضرت رقیه(س) است.

این نمایش روز چهارشنبه هشتم اسفند ماه به مناسبت اربعین در دانشکده ی صنایع غذایی-واحد علوم تحقیقات برگزار شد!

نمایش رو بر اساس نمایش ردای سرخ اجرا کردیم...البته بعضی قسمت ها حذف و اضافه شد.

البته پوسترمون دقیقا اینجوری نبود...این اولی است!

اسامی عوامل نمایش:

سارا بیات...رقیه(س)

مریم رحیمی...زینب(س)

سیما کاوندی...سجاد(ع)

ندا اشراف اسلامی...سکینه(س)

جمیله فارسی...رباب

زهرا(تینا) تیماج چی...زهرا (س)

سعید نصیری...عباس(ع)

میثم آزاد...علی(ع)

میترا آهنچی...حسین(ع)

سعید کاوندی...شمر

هانیه شیروانی...خولی

اسرا:

نوشین مروتی

آیدا بیاتانی

نیلوفر متینیان

یاران شمر:

رضا جولانی

ایمان بیات

امین بیات

عباس رمضان زاده

نور پردازان:

تینا تیماج چی-سعید نصیری-سعید کاوندی

طراح و دوخت لباس:

جمیله فارسی

تهیه کننده:

مجله ی تسنیم-دفتر فرهنگ اسلامی دانشکده

کارگردان:

بنده ی حقیر! (تینا)

(تعجب نکنید که بعضی نقش ها رو خانم ها بازی کردند!)

با تشکر از:

خانم ها:افراسیابی-آتشین-بنی آدم-رنجبر و آقایان:کاوندی-نصیری-اکبری

عکس های نمایش در آدرس اینترنتی زیر:

عکس های نمایش

همه یکی بودیم و با هم بودیم.

گویی چهره ها سال ها هم را می شناختند.

و من را سرشار از محبت می کردند.

نامم را با صمیمیت می خواندند و من هرزگاهی با لبخند و گاهی پر از جدیت پاسخ م گفتم.

کسانی آنجا بودند که از دنیایشان تنها من با خبر بودم.

دنیایی که سه نفری ساخته بودنشان.او او و او...خودشان و خدا.

و کسی هم بود که مدت ها در حال ساختن بود...اما اویی نبود تا کمکش کند.

و در عین سادگی پر از حرف بود و چه دنیای وسیعی داشت.

کسانی هم تنها با بهانه ها بازی می کردند و با چشمانشان فکر می کردند.

کسی هم بود که چهره اش پر از آرامش بود...و صدایش به لطیفی ابر...نمی دانم چه چیز باعث شده بود تا اینقدر آرام باشد...آیا دنیایش واقعا آرام بود یا که در پس این ظاهر خوب...دنیایی مطلاتم داشت؟

این ها احوال چندی از دوستان من است...دوستانی که قریب یک هفته ام با آنها گذشت... .

تینا تیماج چی  ۱۰ اسفند ۱۳۸۶