یکشنبه 1387/02/22
اوپا بر زمین می کوبم
زمین با آن همه وسعتش می لرزد!
به آسمان نظاره می کنم
از اندوه چشمانم می گرید…
نه زمین نه آسمان
هیچ یک تاب اندوه مرا ندارند.
زمینیان دست بر چشم و گوش خود گذاشته اند
راهشان جایی برای قدم هایم ندارد...
اما...
هنوز دلم به آسمان هفتم خوش است
به آن بالا
به قلبم
به جانم
به خدایم!
تینا تیماج چی...۲۱/۲/۱۳۸۷
ادامه مطلب
لینک نوشته| قلم خورده در ساعت 17:54 توسط : تینا تیماج چی
