نوشته های یک گل سرخ

من نمی دانم چرا زیر آن افق های بلند
وز سر کوه های به هم پیوسته ی شهر
هیچ جایی نیست که صدای فریاد مرا پذیرا باشد...؟

*استفاده از کلیه ی مطالب وبلاگ با ذکر نام نویسنده بلامانع است.

صفحه نخست
پروفایل مدیر وبلاگ
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ

پیوندهای روزانه

گفتگو با استاد
دفترچه ی نجوم
آرشیو پیوندهای روزانه

نویسندگان

تینا تیماج چی
عاطفه

نوشته های پیشین

نوشته های یک گل سرخ
نوشته های یک دوست

پیوندها

ســـوشـــیانت
تسنیم::ادبی
زاویه دید
تفکر سبز
قصر قفس
ღاحساس انسان بودن
ღاقیانوس دو پا
ღآرزوی کال
ღآوا
ღکجاست جاي رسيدن
ღتو را می سپارم به مینای مهتاب
ღخداوند مظهر عشقه
خودمانی تر
زنده یاد
دوچرخه
شعرواره
یادداشتهای یک وبلاگر
عشق يعني خدا
ترنم دوباره ی عشق
ღپرسپولیس
...و آنگاه تو
همسفر با موج
پروفسور اسنیپ
pars learn
تمبرهاي جهان
تازه های ادبی
ღلحظه های کاغذی
سکوت دل
راز قلم
ღمریم.م
ღماهی کوچولو
خیلی دور خیلی نزدیک
ღمهسا
ღآلبالو خشکه
هشتمین یوسف
دل تکونی
Red Rose
سر گذر...سهیل محمودی
آلبوم تنهائی من
مداد
شعر و دوستی
الا که روح خدایی خدا کند که بیایی
ღهویج بنفش
ღدخت ایران زمین
ღقاصدک
زندگی
دلتنگی
من ... عشق ... خدا
پسران خنده
ღمترسک تنها
هنر از دریچه ای دیگر
Sangreal
انجمن ادبي دانشگاه علم و فرهنگ

RSS

عهد بستم که دگر می نخورم...

"در زمین سیر و سفر کنید تا ببینید چه بر قوم ها گذشته است"

این یعنی قصه ی تاریخ،همواره تكرار مي شود...

گاه فرعون مي آيد و در نمايشنامه ي خير و شر خدا نقش شر را بازي مي كند و گاه يزيد و ...

گاه عيسي مي آيد و نقش خير را بازي مي كند و گاه محمد-ص- و علي-ع- و ...

دقيق نمي دانم چند سال پيش بود كه امام حسين-ع- به پيكار با يزيد رفت و زمین کربلا گشت و زمان عاشورا تا به خود بیاییم؛اما می دانم اکنون من به پیکار با نفس خویش می روم؛برايم دعا كنيد...

آه خدایا در نبرد آخر زمان هم باز نفس زکیه ای کشته می شود تا به خود بیاییم...

تینا تیماج چی ۱۵/دی/۱۳۸۷

+ نوشته شده در یکشنبه 1387/10/15ساعت 18:49 توسط تینا تیماج چی |