ندارد دل ما درمان دریغا                                     بماندم بی سر و سامان دریغا

              درین حیرت فلک ها نیز دیریست                           که مگیرند سرگردان دریغا

              رهی بس دور میبینم در این راه                             نه سر پیدا و نه پایان دریغا

باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی

                           این چه شمع است که عالم همه پروانه ی اوست

                                                                        عرفی شیرازی